Nieuws

In en rond NSLeeuwarden gebeurd natuurlijk superveel. Op deze pagina kunt u bladeren door de verschillende nieuwsberichten van de vereniging.
Veel plezier!

Column: Liftweekend!

Vrijdag 02 juni
Newspagepic whatsapp image 2017 06 02 at 00.37.18 Newspagepic tablet whatsapp image 2017 06 02 at 00.37.18 Front page thumb phonebig whatsapp image 2017 06 02 at 00.37.18 Front page thumb phonesmall whatsapp image 2017 06 02 at 00.37.18

Om 6:00 word ik wakker gemaakt door vrolijk exotisch getrommel van mijn wekker. Het begin van mijn dag vol duimpjes omhoog houden, bordjes beschrijven en kletsen met vreemden in vreemde auto’s: het liftweekend is begonnen! Vanuit Navigators was er een liftweekend georganiseerd, met als misschien wel het leukste onderdeel de liftrace. Waar gaat de reis naar toe? Antwerpen it is! Na een kleine vertraging van mijn reiscompagnon staan we om 7:20 dan toch helemaal klaar om te liften bij het tankstation bij Goutum. 

Na zo’n 40 minuten staan met een kartonnen bordje, lieve glimlachjes op ons gezicht, een grappig liftweekendliedje ter plekke verzonnen door mijn reiscompagnon en een omhoog gericht genagellakt duimpje hebben we onze eerste lift weten te bemachtigen! Een jonge gast die op weg is naar Zwolle om zijn vaarrijbewijs te halen. In zijn auto treffen we ook zijn nichtje en haar hond aan. Via een omweg langs Heeg, om zijn nichtje en de hond af te zetten, gaan we naar Zwolle. Hier begint echter alle drama: we werden afgezet bij het station. Eerst maar even een plaspauze houden dan. Vervolgens zijn we opzoek gegaan naar een beloopbaar tankstation. Deze troffen wij echter vrijwel verlaten aan, dus dan maar richting de weg lopen die naar de snelweg ging. Maar nu de vraag: hoe bereik je deze weg lopend? Mijn reiscompagnon en ik hebben een wandeling gemaakt van maar liefst een uur om een stuk te vinden waarbij we bij de weg konden komen, maar alle moeite was tevergeefs, het was niet te vinden! Eerst maar even bij een bushalte staan, maar deze was ook verlaten. Dan maar via het gras naar de weg. Mag dit eigenlijk wel? Twee keer rijdt de politie langs en mijn hart begint zenuwachtig te kloppen. Gelukkig bleef het bij het voorbijrijden van de politie en is hij niet voor ons gestopt (en dan zeker niet om ons een lift aan te bieden). We hadden de hoop bijna opgegeven tot er opeens een auto voor ons stopt: ‘Eugenie, Henk, staan jullie hier nog steeds?’ Onze eerste lift is klaar met zijn vaarrijbewijsexamen (en heeft hem gehaald) en biedt ons aan om ons op een betere plek te droppen. Hier zeggen wij uiteraard geen nee tegen en zo belanden we bij een tankstation.

Vanaf het tankstation zijn we de weg overgestoken om ze op de oprit naar de snelweg te komen staan. En yes, another catch: dit keer een Turks stel dat ons wel naar Utrecht wil brengen. We mogen zelfs een Turkse lekkernij van hen opeten bestaande uit pinda’s en karamel. Jammie. In Utrecht – ondertussen al bijna 5 uur onderweg – lunchen we even bij de Burger King. Onze hoop voor een goed verder verloop is lichtelijk gedaald. Maar nog voordat we de Burger King uit zijn hebben we wonder boven wonder al een lift! Zijn oog was gevallen op ons liftbordje. ‘Waar moet ge naar toe?’ ‘Antwerpen.’ Bingo! Samen met een vriendelijke jonge jagende Belg gaan we richting Eindhoven, want vanaf hier zou het makkelijk zijn om naar Antwerpen te gaan. Ik sluit nog even mijn ogen in de auto, die korte nacht en dat lange gelift maakte me toch wel een beetje moe.

En zo waren we in Eindhoven. Ook hier maakten we weer gebruik van ons bordje (met ondertussen 5 dingen erop geschreven en doorgekrast (efficiënt bordjes gebruik)) en zo verkregen we onze laatste lift. En misschien ook wel de meeste interessante lift: een Franstalige Koerdische Belg die ons onderweg veel vertelde over zijn antifascisme en anti-Erdogan met de enkele Engelse woorden die hij kent. Al rijdend laat hij ons diverse filmpjes zien van demonstraties (let hij wel op de weg? :0). Ook vertelt hij over zijn connectie met Leeuwarden: hij is er geweest voor een politieke meeting in een Turks restaurant. Eventjes later belt hij met een klein oud Nokia mobieltje iemand en geeft de telefoon aan mijn reiscompagnon. Aan hem de taak om even te kletsen met de restaurant eigenaar. Na een kort gesprek geeft hij de mobiel maar weer terug. Hierna wil hij het telefoonnummer van mijn reiscompagnon, als hij weer in Leeuwarden is kunnen ze koffie drinken en praten. Onze reis wordt ondertussen begeleidt door exotische vrolijke Koerdische muziek. En zo worden we na een tijdje netjes afgezet voor ons hostel!

En hoe lang hebben we er nou over gedaan? The answer is: 9 uur en 10 minuten. En dat terwijl je de reis in 3 uur zou kunnen doen. Helaas zijn we dan ook niet de winnaar van de liftrace (de winnaars deden er 4 uur over). Maar ook niet de verliezer, het kan nog erger met een tijd van maar liefst 13 uur.

Dus, toen waren we in Antwerpen. Ondanks het niet zo geweldige weer hebben we hier een mooi weekend gehad. Mooi gebouwen bekeken. Een tour met een gids langs alle hotspots van Antwerpen. Eten bij Marokkaanse eethuizen. Panoramaview van Antwerpen. En gezellig doen met mijn mede-Navigators. Het was een mooi weekend om niet snel te vergeten.

De terugweg hebben we maar besloten om te doen met het OV, dat gaat toch net wat sneller dan liftend ;) 

Geschreven door: Eugenie Ellen

Over verenigingsweekend, discipelschap en spaghetti.

Maandag 15 mei
Newspagepic verenigingsweekend 2017 Newspagepic tablet verenigingsweekend 2017 Front page thumb phonebig verenigingsweekend 2017 Front page thumb phonesmall verenigingsweekend 2017

Het kan zomaar gebeuren. Je krijgt de opdracht: ‘Bouw een toren van colablikjes. Je moet ze eerst nog 5 meter verderop brengen. Je mag ze niet met je handen aanraken. Je mag ze enkel vervoeren door middel van de spaghetti en je mond’. Zomaar iets dat kan gebeuren op het verenigingsweekend. Een weekend waarin we als vereniging tijd investeren in elkaar. Een plek waarin je je medenavigators beter kan leren kennen. Door middel van spelletjes, maar niet in de laatste plaats ook door kringen, waarbij we met een vast groepje het hele weekend nadenken over een thema. Dit jaar was het thema ‘Catch up with Jesus’, een thema dat alles te maken had met discipelschap. 

Want wat is discipelschap? Hoe pas je dat praktisch toe? Kunnen anderen je daarbij helpen en kan jij anderen helpen? Hoe geef je een triade of een mentorschap vorm? Wat mij bijgebleven is? We kregen een foto te zien van vijf jongens. De eerste had besloten om tijd in de ander te investeren en met hem de lessen, die hij over God leerde, door te geven aan de tweede. De tweede had op zijn beurt hetzelfde gedaan met een derde, die ons hierover vertelde. Inmiddels stonden er al vijf ‘generaties’ naast elkaar. Hij vertelde dat je niet theologisch onderlegd hoefde te zijn om in iemand te investeren. In 2 Timotheüs 2:2 staat: ‘Want je moet aan anderen doorgeven wat ik jou en vele anderen geleerd heb. Leer deze grote waarheden aan betrouwbare mannen, die ze op hun beurt weer aan anderen kunnen doorgeven’.

Natuurlijk was er naast de kringen en de activiteiten genoeg tijd om te ontspannen, spelletjes te doen en met elkaar in gesprek te gaan. Wat is het heerlijk om een weekend samen te zijn met de vereniging. Een plek waar ik me nu al bijna twee jaar volledig thuis voel. Het verenigingsweekend speelt daar altijd een belangrijke rol in. Nu zie je elkaar ’s ochtends, net nadat je uit bed komt, tandenpoetsend voor het naar bed gaan en alles wat er in die dag tussen die tijdstippen gebeurd is. Zo leer je elkaar beter kennen en ontstaan soms nieuwe vriendschappen of triades. 

De eerste avond voor een nieuwe triade wordt gepland… 

Geschreven door:

Inge van de Ruitenbeek

Column: XIIe gala der NSLeeuwarden

Woensdag 05 april
Newspagepic gala column Newspagepic tablet gala column Front page thumb phonebig gala column Front page thumb phonesmall gala column

Voordat het gala kan beginnen zijn er al veel voorbereidingen getroffen. Door een hilarische maar ook leerzame uitleg over de etiquette die bij zo´n evenement hoort, kon ik op pad om een lange jurk te vinden, bijpassende schoenen en oh ja, ook nog een galadate. Gelukkig was er een ideale gelegenheid om een man te strikken tijdens het galadatingsfeest. Na veel gedanst en gekletst te hebben, was daar mijn galadate zonder wit paard, maar wel met een bloem. Na telefoonnummers uitgewisseld te hebben, kreeg ik na een paar dagen een blauwe brief met zilveren letters op de mat. Na een roze brief terug gestuurd te hebben, was daar de theedate om elkaar beter te leren kennen.

En toen was daar het gala! Iedereen was benieuwd welke jurken er allemaal waren gekocht en ik heb vele foto´s uitgewisseld samen met haartips. Op de dag zelf ging ik samen met een paar meiden aan de slag om onze make-up en haar helemaal on-point te krijgen en de spanning wat te onderdrukken met een glaasje wijn. Net op tijd aangekomen in Vox zat mijn galadate al op me te wachten. Iedereen zag er zo mooi uit! En na veel complimenten uitgedeeld en ontvangen te hebben was het tijd om te gaan lopen naar de bussen die ons naar de bestemming zou brengen. Aangezien niemand een idee had waar de locatie was (behalve de Galacie die het allemaal geregeld had), werd er om de zoveel tijd naar borden langs de weg gekeken en gespeculeerd waar het gala zou kunnen plaatsvinden. Toen de bus stopte liepen we naar de locatie die prachtig verlicht was en waar iedereen even stil van werd. Door het kletsen met de gezellige mensen aan mijn tafel en lachen om de mooie speeches onder het genot van overheerlijk eten en een lekker wijntje, kon de avond voor mij niet meer stuk. En het feest zelf moest nog beginnen!

Toen er leuke foto´s waren gemaakt, gingen de mannen buiten genieten van een sigaar, terwijl ik mijn feestjurk aan ging trekken. Aangezien de wc al snel druk bezet was met allemaal schoenen, jurken en meiden, besloot ik echter eerst een kopje thee te drinken met mijn vriendinnen. Toen ik eindelijk mijn jurk aan had kon de dj zijn werk doen. De Praeses opende de avond met een prachtige openingsdans en daarna gingen de voeten van de vloer en danste ik nog uren de sterren van de hemel.

Het hele gala was net een sprookje (al heb ik mijn paar schoenen nog) en ik kan iedereen aanbevelen dit ook mee te maken, want wie wil dit nou niet?

Geschreven door: Lisette Everaars

Column: voorrondes NSV Songfestival

Dinsdag 21 maart
Newspagepic as Newspagepic tablet as Front page thumb phonebig as Front page thumb phonesmall as

Het Songfestival van de Navigators Studentenverenigingen is altijd één van de hoogtepunten van het jaar. Elke stad kiest, net zoals bij het Eurovisie Songfestival, een vertegenwoordiger en stuurt die naar de Navigator-stad die het jaar ervoor het Songfestival won. Het is gebruikelijk om een bestaand nummer van een artiest te spelen, in plaats van zelf een nummer te moeten schrijven. Vorig jaar was Amsterdam de winnaar, maar wie weet wint Leeuwarden deze keer. Het Songfestival vind plaats in de Melkweg en er is ruimte voor 1200 man.


Toen de datum van de voorrondes van het Songfestival van Navigators Studentenvereniging Leeuwarden begon te naderen, kreeg ik te horen dat nog maar twee acts zich hadden opgegeven. Ik was zelf niet van plan om mee te doen, maar ik dacht dat het leuk zou zijn als er meer mensen zouden optreden, dus kreeg ik het idee om zelf mee te gaan doen. Het leek mij ook leuk Leeuwarden te mogen vertegenwoordigen op het Songfestival, dus ik wist dat ik niet een probleem zou hebben als ik zonder het te verwachten zou winnen. Ik wist dat ik wilde gaan rappen en uiteindelijk koos ik voor een Christelijke rap, van een artiest waar je het niet van zou verwachtten. Twee dagen van tevoren gaf ik mij op en begon ik te oefenen. Aan voorbereiding hoefde ik niet veel te doen, omdat ik de tekst al uit mijn hoofd kende en mij de flow en het ritme al eigen had gemaakt.


De avond zelf vond ik zeer gezellig. Vox was goed gevuld en er hing een goede sfeer. De jury zorgde zoals altijd voor grappig commentaar op de optredens, maar daarnaast gaven ze ook hun ongezouten mening over de optredens. Toen uiteindelijk de stemmen konden worden uitgebracht op de verschillende optredens had ik goede hoop om in de top 3 te belandden, omdat het publiek zeer enthousiast had gereageerd op mijn optreden. Echter verwachtte ik niet op de eerste plek te eindigen, maar dit gebeurde wel! Nu sta ik op 6 april in de Melkweg in Amsterdam, samen met mijn crew, om voor 1200 man op te treden. Ik heb er zin in!

Geschreven door: Anne Sjoerd Bandstra

 

Februari KMT

Woensdag 01 februari
Newspagepic 12029799 944104435636510 7184213694412454190 o Newspagepic tablet 12029799 944104435636510 7184213694412454190 o Front page thumb phonebig 12029799 944104435636510 7184213694412454190 o Front page thumb phonesmall 12029799 944104435636510 7184213694412454190 o

Heb je de KMT-tijd van begin dit schooljaar gemist? Jammer! Maar niet getreurd: volgende week hebben wij nog een KMT-activiteit én een leuk feest!

Dinsdagavond 7 februari zal er een open kringavond plaatsvinden en gaan we met elkaar in gesprek over het geloof. Van te voren gaan we samen eten. And no worries, wij regelen het eten ) Wees welkom en ontdek hoe de kringavonden er bij Navigators aan toe gaan!
Aanvang: 18:00 in Vox (Nieuwesteeg 1)

Donderdagavond 9 februari is ons jaarlijkse galadatingsfeest, hét feest om een date te vinden voor ons gala of om gewoon gezellig te doen. Ook hier ben je van harte welkom! 
Aanvang: 22:00 in Vox (Nieuwesteeg 1)

Hopelijk zien we je volgende week bij één (of gewoon allebei) van onze activiteiten! 

Column: Nieuwjaarsdiner

Donderdag 19 januari
Newspagepic 15965475 1227118664048034 2220862089012762064 n Newspagepic tablet 15965475 1227118664048034 2220862089012762064 n Front page thumb phonebig 15965475 1227118664048034 2220862089012762064 n Front page thumb phonesmall 15965475 1227118664048034 2220862089012762064 n

Een schaal vol heerlijke oliebollen op tafel, een doos vol vuurwerk op de grond en een ongeopende fles champagne met een heleboel glazen er om heen. Dat kan maar één ding betekenen: het is oudjaarsavond! Om twaalf uur klinken de champagneglazen, 2017 is officieel aangebroken!  Dit wilden we bij Navigators natuurlijk niet ongezien voorbij laten gaan.

Het Nieuwjaarsdiner stond al een tijdje op de planning en met onze Activiteiten Commissie hebben we ons uiterste best gedaan om er een schitterende avond van te maken. Er werd een heerlijk driegangendiner bereid voor ons in Gastrobar de Yserman. Door middel van verschillende speeches hebben we teruggeblikt op de afgelopen maanden (we zitten tenslotte alweer op de helft van het verenigingsjaar… tja, time flies when you’re having fun). Daarnaast konden we onder het genot van de met zorg bereide maaltijd weer fijn bijkletsen met elkaar. Nadat onze buikjes gevuld waren, was het feest nog niet voorbij! Met een groot deel van de vereniging liepen we door de mooie binnenstad van Leeuwarden naar Café de Kantelaar. Met leuke muziek en lekkere drankjes sloten we deze gezellige avond af. Op naar het tweede halfjaar, waarin we het gezellig mogen hebben met elkaar, goede gesprekken kunnen voeren, leuke activiteiten mogen meemaken en unieke banden verder mogen opbouwen!

Geschreven door: Mariëlle Kobus

Column: Kerst Flashmob

Vrijdag 13 januari
Newspagepic 15995687 10206327923355457 1302007100 n Newspagepic tablet 15995687 10206327923355457 1302007100 n Front page thumb phonebig 15995687 10206327923355457 1302007100 n Front page thumb phonesmall 15995687 10206327923355457 1302007100 n

Een goed moment plannen, vergaderen, voorbereiden, inkopen doen, een dansje maken, Bijbels inpakken en kaartjes schrijven, warme chocolademelk klaarmaken, opbouwen... Alles wat er moest gebeuren voor de flashmob van 22 december 2016! Met de Miscie en een aantal leden van de vereniging hebben we dit gedaan. En ik denk dat we trots kunnen zijn dat we dit met z'n allen hebben neergezet. We hebben tweemaal de flashmob gedaan op het Waagplein in Leeuwarden en achteraf zijn we in gesprek gegaan met mensen en hebben we eten, drinken en cadeautjes uitgedeeld. Er werd enthousiast gereageerd en we hebben toffe gesprekken gehad. Ik vond het persoonlijk supertof om uit m'n veilige comfortzone te stappen om me een heel eind daarbuiten te begeven. Want wat was het een geslaagde avond! Het is leuk om te zien hoe iedereen in z'n element was. En dit allemaal om aan iedereen te laten zien dat geloven niet suf en saai is, maar supertof, elke dag weer!

Geschreven door: Lianne Spoor

Column: Sine Regno ‘Reykjavik and beyond’

Vrijdag 06 januari
Newspagepic img 20161206 wa0007 Newspagepic tablet img 20161206 wa0007 Front page thumb phonebig img 20161206 wa0007 Front page thumb phonesmall img 20161206 wa0007

Heel vroeger, toen ik nog een klein meisje was, plande ik mijn eigen wereldreis. Ik had van mijn overgrootmoeder allemaal informatieve boeken gekregen over elk continent. Bere interessant vond ik dat en zo fascinerend dat ik een lijst opstelde met de mooiste plekken die ik tegen was gekomen. Zo droomde ik ervan om een wereldreis te maken zodat ik al die landen met eigen ogen zou kunnen zien. Door het verontrustende feit dat mijn wereldreis minimaal drie jaar zou gaan duren (als ik het goed had berekend, dat is namelijk nog weleens een ding voor mij) zakte de moed mij toch in de schoenen. Ik besloot het maar bij dagdromen te houden, op reis in mijn eigen hoofd.

Gelukkig is het daar niet bij gebleven. Het elfde bestuur van Navigators Studentenvereniging Leeuwarden ‘In Lumine Dei’ stelde de leden in staat om de wereld over te reizen. Van kerst vieren in IJsland naar het net zo koude Rusland voor het rode feest in Sovjeteit Vox en van de iets minder koude Irish Pub naar het bijna tropische Griekenland waar er een Algemene Levenvergadering werd gehouden zonder voorzitter, zoals de Grieken dat deden. Wat wil een mens nog meer. We kregen zelfs de mogelijkheid om ons onder te dompelen bij de Zwitserse Marine. Als de ware personificatie van een vreemde maar amusante paradox gingen we met een gedreven delegatie met gepaste uitrusting een bezoekje brengen aan onze oosterburen (Navigators Studentenvereniging Groningen), welgeteld 65 kilometer verderop. Waar een Sine Regno, de week waarin het zittende bestuur op vakantie gaat, al niet goed voor is. Wie had gedacht dat het vertrek van het huidige bestuur ‘Hospitium per Humilitatem’ tot zoveel verbroedering zou leiden. Niets is minder waar. De afwezigheid van onze bestuurders doodt de onderlinge liefde niet, tenzij ze al ziek was bij het afscheid. Of zoals de Franse schrijfster Comtesse Diane de Beausacq zou zeggen: “L'absence ne tue l'amour que s'il était malade au départ.”

Geschreven door: Rachèl van Dijkhorst

Column: Zomerkamp 2016

Woensdag 10 augustus
Newspagepic 13613417 1037670869649212 4654557410803578311 o Newspagepic tablet 13613417 1037670869649212 4654557410803578311 o Front page thumb phonebig 13613417 1037670869649212 4654557410803578311 o Front page thumb phonesmall 13613417 1037670869649212 4654557410803578311 o

Twee weken geleden was het jaarlijkse event ‘zomerkamp’. Dit is een week waar overwegend ouderejaars leden uit alle Navigators verenigingen uit het hele land heen komen om bemoedigd en opgebouwd te worden voor het jaar wat voor hen ligt. Voornamelijk bestuursleden zijn hierbij aanwezig. Vanuit Leeuwarden waren we vertegenwoordigd door alle bestuursleden, één groepjesleider en tien leden of oud-leden in het dienteam (kookteam).

Samen met alle bestuursleden reden we naar het nietige plaatsje Hattingen in Duitsland. In een prachtig gasthuis midden in de natuur mochten we hier een week doorbrengen. Door de week heen waren er verschillende sprekers die een bepaald onderwerp aansneden. Voorbeelden hiervan zijn discipelschap, leiderschap en seksualiteit. Na de sprekers was er tijd om hierover door te praten in een kleiner groepje waar je de hele week mee optrok. Door de week heen was er daarnaast veel tijd om anderen te leren kennen tijdens de momenten van vrije tijd.

Verder waren de meeste middagen gereserveerd om in en rondom de gebouwen van het terrein werkzaamheden te verrichten. Dit werd gedaan om de kosten van de week enigszins te drukken. Dit klinkt apart, aangezien je in principe op een week vakantie bent. Persoonlijk vond ik het echter wel een fijne afwisseling, aangezien je even niet hoeft na te denken en serieuze gesprekken hoeft te voeren. Dat is het moment dat je je gedachten even op nul kan zetten.

Gedurende de hele week is er niet veel plaats om te kunnen feesten of om echt de student uit te hangen. De laatste avond wordt hier echter wel voor gereserveerd. Deze avond was er een groot feest, met als mooie afsluiter het zingen van alle verenigingsliederen.

Prachtig om te zien dat tijdens deze week 200 Navigators vanuit het hele land samenkomen en zo’n prachtige week neerzetten. Een van de redenen waarom het goed is een Navigator te zijn!

Geschreven door: Bas Janssens

Column: De Happening, alsof je het waard bent...

Zaterdag 18 juni
Newspagepic img 20160615 wa0002 Newspagepic tablet img 20160615 wa0002 Front page thumb phonebig img 20160615 wa0002 Front page thumb phonesmall img 20160615 wa0002

Hoi allemaal! Ik was een van de enthousiaste spelers in het meest leuke theaterstuk van het jaar: de happening. Ik zal eerst even kort toelichten wat de happening precies inhoudt en daarna zal ik mijn eigen ervaring met de happening met jullie delen.

De happening is een theaterstuk dat gespeeld wordt door studenten uit je eigen vereniging, maar geschreven is door echte professionals. Het theaterstuk heeft een achterliggende gedachte vanuit christelijke grondslag. Er wordt hier echter niet specifiek naar verwezen in het stuk. Dit zorgt ervoor dat de drempel voor niet-christenen lager ligt om te komen kijken naar het stuk. De happening bestaat uit het theaterstuk, een interactief gesprek (met de mogelijkheid tot vragen stellen) en afsluitend een borrel. De gedachte achter de happening is om mensen aan het denken te zetten over onderwerpen die ertoe doen. Tijdens het interactieve gesprek en de borrel kan er dus nog doorgepraat en gedacht worden over het theaterstuk.

Mijn ervaring met de happening is dat het echt een geweldige activiteit is. Het theaterstuk dat dit jaar uitgevoerd werd ging over waarde. Je zou, door het optillen van een stolp, je letterlijke waarde in cijfers uitgedrukt zien. De vraag is dan natuurlijk: zou jij die stolp optillen? Het was echt heel leuk om in dit stuk mee te spelen. Het karakter dat ik speelde was iemand die enorm bang was om haar eigenwaarde te zien. Zo bang, dat zij zelfs in een koelkast was gaan zitten. Ze accepteerde dat ze haar hele leven in een koelkast zou zitten, verstopt en bang voor de waarheid. Zij zou die stolp dus echt nooit optillen.

Dit stuk bracht zoveel interessante vragen omhoog, een voorbeeld hiervan is ‘wie bepaalt jouw waarde?’ Nu vind ik het erg interessant om op deze vraag in te gaan. Vanuit de christelijke grondslag zeggen wij allen natuurlijk dat God onze waarde bepaalt. Maar… is dit nu werkelijk het geval in jouw leven? Laat jij je waarde niet, net als ik, vaak bepalen door wat mensen van je vinden? Vind jij het ook lastig om je waarde niet van anderen af te laten hangen? Ik vond dit best een interessante gedachtegang. Ik wil namelijk erg graag leven vanuit het idee dat God mijn waarde bepaalt en verder niemand. Toch merk ik vaak genoeg in mijn leven dat ik mij vergelijk met anderen of mijn waarde laat bepalen door een opmerking of een roddel. Dit theaterstuk heeft mij dus in zekere zin ook aan het denken gezet. Je waarde hangt niet af van anderen, maar van God! God vindt jou waardevol, net zoals Hij ieder ander waardevol vind. Hoe tof is dat?!

Ik zou de happening altijd blijven aanraden aan iedereen. Het is echt oprecht heel gaaf om mee te maken. De happening is interessant, humoristisch en laagdrempelig. Er is geen reden om niet heen te gaan, de volgende keer dat de happening weer speelt!


Geschreven door: Jori Veldhuis

Agenda