Column: Liftweekend!

Vrijdag 02 juni
Newspagepic whatsapp image 2017 06 02 at 00.37.18 Newspagepic tablet whatsapp image 2017 06 02 at 00.37.18 Front page thumb phonebig whatsapp image 2017 06 02 at 00.37.18 Front page thumb phonesmall whatsapp image 2017 06 02 at 00.37.18

Om 6:00 word ik wakker gemaakt door vrolijk exotisch getrommel van mijn wekker. Het begin van mijn dag vol duimpjes omhoog houden, bordjes beschrijven en kletsen met vreemden in vreemde auto’s: het liftweekend is begonnen! Vanuit Navigators was er een liftweekend georganiseerd, met als misschien wel het leukste onderdeel de liftrace. Waar gaat de reis naar toe? Antwerpen it is! Na een kleine vertraging van mijn reiscompagnon staan we om 7:20 dan toch helemaal klaar om te liften bij het tankstation bij Goutum. 

Na zo’n 40 minuten staan met een kartonnen bordje, lieve glimlachjes op ons gezicht, een grappig liftweekendliedje ter plekke verzonnen door mijn reiscompagnon en een omhoog gericht genagellakt duimpje hebben we onze eerste lift weten te bemachtigen! Een jonge gast die op weg is naar Zwolle om zijn vaarrijbewijs te halen. In zijn auto treffen we ook zijn nichtje en haar hond aan. Via een omweg langs Heeg, om zijn nichtje en de hond af te zetten, gaan we naar Zwolle. Hier begint echter alle drama: we werden afgezet bij het station. Eerst maar even een plaspauze houden dan. Vervolgens zijn we opzoek gegaan naar een beloopbaar tankstation. Deze troffen wij echter vrijwel verlaten aan, dus dan maar richting de weg lopen die naar de snelweg ging. Maar nu de vraag: hoe bereik je deze weg lopend? Mijn reiscompagnon en ik hebben een wandeling gemaakt van maar liefst een uur om een stuk te vinden waarbij we bij de weg konden komen, maar alle moeite was tevergeefs, het was niet te vinden! Eerst maar even bij een bushalte staan, maar deze was ook verlaten. Dan maar via het gras naar de weg. Mag dit eigenlijk wel? Twee keer rijdt de politie langs en mijn hart begint zenuwachtig te kloppen. Gelukkig bleef het bij het voorbijrijden van de politie en is hij niet voor ons gestopt (en dan zeker niet om ons een lift aan te bieden). We hadden de hoop bijna opgegeven tot er opeens een auto voor ons stopt: ‘Eugenie, Henk, staan jullie hier nog steeds?’ Onze eerste lift is klaar met zijn vaarrijbewijsexamen (en heeft hem gehaald) en biedt ons aan om ons op een betere plek te droppen. Hier zeggen wij uiteraard geen nee tegen en zo belanden we bij een tankstation.

Vanaf het tankstation zijn we de weg overgestoken om ze op de oprit naar de snelweg te komen staan. En yes, another catch: dit keer een Turks stel dat ons wel naar Utrecht wil brengen. We mogen zelfs een Turkse lekkernij van hen opeten bestaande uit pinda’s en karamel. Jammie. In Utrecht – ondertussen al bijna 5 uur onderweg – lunchen we even bij de Burger King. Onze hoop voor een goed verder verloop is lichtelijk gedaald. Maar nog voordat we de Burger King uit zijn hebben we wonder boven wonder al een lift! Zijn oog was gevallen op ons liftbordje. ‘Waar moet ge naar toe?’ ‘Antwerpen.’ Bingo! Samen met een vriendelijke jonge jagende Belg gaan we richting Eindhoven, want vanaf hier zou het makkelijk zijn om naar Antwerpen te gaan. Ik sluit nog even mijn ogen in de auto, die korte nacht en dat lange gelift maakte me toch wel een beetje moe.

En zo waren we in Eindhoven. Ook hier maakten we weer gebruik van ons bordje (met ondertussen 5 dingen erop geschreven en doorgekrast (efficiënt bordjes gebruik)) en zo verkregen we onze laatste lift. En misschien ook wel de meeste interessante lift: een Franstalige Koerdische Belg die ons onderweg veel vertelde over zijn antifascisme en anti-Erdogan met de enkele Engelse woorden die hij kent. Al rijdend laat hij ons diverse filmpjes zien van demonstraties (let hij wel op de weg? :0). Ook vertelt hij over zijn connectie met Leeuwarden: hij is er geweest voor een politieke meeting in een Turks restaurant. Eventjes later belt hij met een klein oud Nokia mobieltje iemand en geeft de telefoon aan mijn reiscompagnon. Aan hem de taak om even te kletsen met de restaurant eigenaar. Na een kort gesprek geeft hij de mobiel maar weer terug. Hierna wil hij het telefoonnummer van mijn reiscompagnon, als hij weer in Leeuwarden is kunnen ze koffie drinken en praten. Onze reis wordt ondertussen begeleidt door exotische vrolijke Koerdische muziek. En zo worden we na een tijdje netjes afgezet voor ons hostel!

En hoe lang hebben we er nou over gedaan? The answer is: 9 uur en 10 minuten. En dat terwijl je de reis in 3 uur zou kunnen doen. Helaas zijn we dan ook niet de winnaar van de liftrace (de winnaars deden er 4 uur over). Maar ook niet de verliezer, het kan nog erger met een tijd van maar liefst 13 uur.

Dus, toen waren we in Antwerpen. Ondanks het niet zo geweldige weer hebben we hier een mooi weekend gehad. Mooi gebouwen bekeken. Een tour met een gids langs alle hotspots van Antwerpen. Eten bij Marokkaanse eethuizen. Panoramaview van Antwerpen. En gezellig doen met mijn mede-Navigators. Het was een mooi weekend om niet snel te vergeten.

De terugweg hebben we maar besloten om te doen met het OV, dat gaat toch net wat sneller dan liftend ;) 

Geschreven door: Eugenie Ellen

Agenda